posted on 23 Nov 2011 20:53 by mycafestory
เรื่องของเรื่องก็คือ...มีหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งมากระหน่ำสั่งข้าวสี่ห้าจาน
ผ่านไปพอสมควรก็มีน้องเดินมาถามว่า
"พี่ครับ ข้าวผัดแหนมของผมได้ยังครับ? เพื่อน ๆ มันกินกันอิ่มหมดแล้ว"
คุณนัตเดินไปเช็คที่ในครัวก็ปรากฏว่ากำลังทำอยู่
ก็เลยมีรายการแซวกันในหมู่เพื่อนฝูง
...
ลูกค้า "ไม่ใช่ข้าวผัดแหนมแล้ว ไอ้นี่เรียกข้าวผัดช้า"
คุณนัต "ไม่ช้าน้า...แค่ได้ที่หลังคนอื่นเท่านั้นเอง เพื่อนก็กินไม่รอเลย"
ลูกค้า2 "อยากสั่งไม่เหมือนใครเอง สมน้ำหน้า"
คุณนัต "แล้วทำไมไม่กินรอเพื่อนกันบ้างล่ะครับ?"
ลูกค้า2 "ความอร่อยมันรอไม่ได้ครับพี่ แม่ครัวพี่อยากทำอร่อยทำไม"
...
เป็นความผิดแม่ครัวซะงั้น...พวกน้อง ๆ นี่ก็รักเพื่อนกันจริ๊ง...
posted on 22 Nov 2011 21:38 by mycafestory
นี่เป็นบทสนทนาที่เกิดขึ้นในร้านหลังจากที่มีทัวร์รถตู้อันค่อนข้างวุ่นวายมาลงและจากไปแล้ว
...
คุณนัต (ถามพี่สาวกับน้อง น.) "นี่ ถ้าเมื่อกี้อยู่ที่ร้านคนเดียวจะทำยังไง?"
พี่สาว "ฉันก็เตรียมพร้อมรบน่ะสิ"
น้อง น. "หนูก็สู้ไม่ถอยละจ้ะ"
คุณนัต "เหรอ...แต่ถ้าผมอยู่คนเดียวนะ ผมจะรีบปิดร้านหนีแล้วไปซุกในห้องน้ำเลย"
พี่สาว "อีนัต! แกเป็นเจ้าของร้านนะเนี่ย!!"
...
คงพอจะทราบชะตากรรมร้านนี้ถ้าไม่มีพี่สาวกับน้อง น. ช่วยนะครับ
posted on 20 Nov 2011 21:37 by mycafestory
ลูกค้าของคุณนัตคนหนึ่ง ชอบแกล้งทำเป็นรีบร้อน
รีบร้อนแล้วก็ขี้โวยวาย...เฉ่งคนขายเอามันส์
ชอบแกล้งโทรมาสั่งเครื่องดื่มแล้วแบบว่าพอมาถึงจะต้องได้เลย ถ้าไม่ได้พี่เขาจะโวยวายเสียงดังยังกับว่าโทรมาสั่งเมื่อสองชั่วโมงที่แล้วแล้วยังไม่ได้
คนขายที่ร้านยังหาทางสู้พี่เขาไม่ได้ จนกระทั่งวันหนึ่ง
...
ลูกค้า "กาแฟเย็นแก้วนึง เอาเร็ว ๆ นะ" (แล้วก็ไปเข้าห้องน้ำ)
เพื่อนลูกค้า "อืม...มีน้ำผลไม้ปั่นมั้ยครับ?"
พี่สาว "มีค่ะ วันนี้มีกีวี่ด้วยนะคะ"
เพื่อนลูกค้า "งั้นขอกีวี่ปั่นครับ" (แล้วก็ไปเข้าห้องน้ำอีกคน)
ลูกค้า (เดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับโวยวาย) "ไหนล่ะกาแฟผมอ้ะ ยังไม่ได้อีกเหรอ?"
คุณนัต "ยังคร้้าบ รอเดี๋ยวนะคร้าบ อย่ารีบครับพี่ ต่อให้ของพี่ได้แล้ว ของเพื่อนพี่ก็ยังไม่ได้หรอก ต้องรออยู่ดีแหละครับ"
พี่สาว (ขำดิ้นตายแบบไม่เกรงใจลูกค้า)
ลูกค้า (แอบเดินไปขำกิ๊ก ๆ อยู่คนเดียวข้างร้าน)
...
ทำได้ครับ...คุณนัตมันทำได้...
